Kosmetologia medyczna w praktyce

więcej

Dietetyka

więcej

Pedagogika

więcej

Kosmetologia

więcej
Detektywistyka i wywiad gospodarczy
więcej
Trwa rekrutacja na studia podyplomowe
więcej
Studia podyplomowe
więcej

Blog

08
02.2018

Zawód detektywa kusi wielu wielbicieli seriali kryminalnych. Nie jest to jednak profesja dla każdego. Wymaga bowiem nie tylko zdania trudnego egzaminu na licencję, ale także odpowiednich predyspozycji osobowościowych. Sprawdź czy detektyw to zawód dla Ciebie i czy warto rozpocząć w nim pracę.

Czym się zajmuje detektyw?

Na temat tego, czym zajmują się detektywi mamy różne wyobrażenia, ale większość z nich bazuje na przerysowanych informacjach z telewizji i Internetu. Jedni wyobrażają sobie rozwiązywanie zagadek w stylu Sherlocka Holmsa, a inni widzą to raczej jako zbieranie dowodów na zdrady małżeńskie. Jak zwykle prawda leży gdzieś po środku, bo wszystko zależy od miejsca pracy i rodzaju zleceń. Jednak podejmując pracę detektywa, możesz być pewien, że Twoje obowiązki w dużej mierze będą dotyczyły następujących działań:

  • Zbieranie informacji na temat majątku i wiarygodności w stosunkach gospodarczych osób i organizacji,
  • Zbieranie informacji w sprawach cywilnych i karnych,
  • Sprawdzanie wiarygodności partnerów biznesowych, pracowników, potencjalnych pracowników i szkód zgłaszanych do ubezpieczyciela,
  • Poszukiwanie osób zaginionych i mienia,
  • Windykacja,
  • Weryfikacja dokumentów,
  • Ochrona osób i mienia.

To, czy będziesz zajmować się wszystkim tymi zdaniami, czy tylko ich wycinkiem, zależy od profilu agencji detektywistycznej, w której podejmiesz pracę. Możesz również pracować jako freelancer i sam dobierać sobie charakter zleceń. Wszystkie działania detektywa znaleźć można w ustawie o usługach detektywistycznych.

Wymagania

By móc zostać detektywem, trzeba zdobyć licencję oraz spełniać odpowiednie wymogi. Należą do nich ukończony 21 rok życia, niekaralność, obywatelstwo polskie lub kraju UE, minimum średnie wykształcenie. Jeśli było się pracownikiem służb mundurowych lub administracji państwowej ,nie wolno mieć na koncie zwolnienia dyscyplinarnego, chyba że miało ono miejsce ponad 5 lat temu. Ponadto wymagana jest nienaganna opinia od powiatowego lub miejskiego komendanta policji. Kandydat musi także pozytywnie przejść badanie lekarskie i psychologiczne.

Kto ma szansę?

Nie da się zaprzeczyć, że większość detektywów to byli policjanci lub wojskowi. Nie oznacza to jednak, że osoba bez takiego doświadczenia nie ma szans. Ma, ale będzie się musiała bardziej postarać. W przypadku kandydatów spoza służb mundurowych poleca się skończyć odpowiednią szkołę, która przygotuje do egzaminu na licencję oraz przekaże niezbędną wiedzę i umiejętności. Część szkół wyższych oferujących studia z detektywistyki, kryminalistyki czy bezpieczeństwa wewnętrznego umożliwia swoim studentom praktyki w agencjach detektywistycznych, co może być dobrą przepustką do zawodu.

Jednak dobry detektyw to nie tylko odpowiednie wykształcenie czy doświadczenie policyjne. Osoba chcąca pracować w tym zawodzie, musi wykazać się również innymi umiejętnościami, przede wszystkim sprytem, umiejętnością logicznego i nieszablonowego myślenia, kreatywnością, elastycznością, odpornością na stres, wytrwałością, uporem, a czasami zdolnościami aktorskimi.

Egzamin na licencję

By uzyskać licencję detektywistyczną, trzeba zdać trudny egzamin obejmujący wiedzę z zakresu prawa, konstytucji, ochrony danych osobowych, kryminalistyki, wiktymologii czy psychologii sądowej. Dlatego studia z detektywistyki lub pokrewnych kierunków, choć nie są wymagane, mogą bardzo pomóc, szczególnie osobom, które nie pracowały wcześniej w służbach mundurowych.

Zarobki

Zarobki detektywa różnią się zależności od agencji, trudności zleceń, umiejętności i doświadczenia. Zaczynają się od 2 tys. złotych, ale najlepsi mogą zarobić 7 tys. i więcej.

26
01.2018

Piękne, zdrowe i mocne włosy to niezaprzeczalny atrybut kobiecości. Każdej z nas zależy, by jej pasma wyglądały zachwycająco 365 dni w roku. Jak więc o nie dbać, by osiągnąć ten efekt? Podpowiadamy w dzisiejszym artykule.

Dieta i zdrowy styl życia

Nawet najbardziej skrupulatna pielęgnacja nie wzmocni włosów, jeśli nie dostarczamy im prawidłowego budulca, którym jest dobrej jakości białko, witamin i minerały. Dbanie o kosmyki warto zacząć od wprowadzenia zdrowej, bogatej w składniki odżywcze diety, a także porzucenia złych nawyków takich jak nadmierne spożywanie alkoholu, palenie papierosów, niedosypianie czy prowadzenie siedzącego trybu życia. Jeśli wdrożymy te elementy, codzienna pielęgnacja przyniesie znacznie lepsze rezultaty.

Jak myć włosy?

Włosy myjemy tak często, jak tego potrzebują. U niektórych jest to codziennie, a inni mogą pozwolić sobie na kilkudniowe przerwy. Bez względu na częstotliwość, warto poznać właściwą technikę mycia.

Pamiętajmy, by szampon dobierać nie do rodzaju włosów, ale skóry głowy. To ją bowiem ma on przede wszystkim oczyścić. Środek nakładamy na skórę delikatnie, myjemy opuszkami palców i nie trzemy włosów. Kosmyki wystarczy przeciągnąć pianą z szamponu, nie wymagają dokładniejszego mycia, które powoduje nadmierne tarcie i niszczenie.

Dobrze jest myć głowę dwukrotnie. Pamiętajmy też o stosowaniu letniej wody. Ani zbyt ciepła, ani za zimna nie działa najlepiej na włosy.

Odżywka

Odżywka ma za zadanie zadbać przede wszystkim o nasze kosmyki. Nie nakładamy jej na skórę głowy, bo może wywoływać nadmierne przetłuszczanie. Jeśli włosy są długie, wystarczy, że rozprowadzimy ją na 2/3 jej długości. Specyfik trzymamy według instrukcji na opakowaniu, a następnie dokładnie spłukujemy.

Ostrożnie z suszeniem i prostowaniem

Poddawanie włosów zbyt wysokim temperaturom nie służy ich kondycji. Dlatego ostrożnie stosujmy zarówno suszarkę, jak i prostownicę. Podczas suszenia trzymajmy suszarkę 20 cm od głowy, stosujmy jak najniższą temperaturę podmuchu i suszmy włosy od nasady po końcówki.

Warto rozważyć stosowanie kosmetyków termochłonnych zarówno podczas suszenia, jaki i stosowania prostownicy czy lokówki. Ochroni to włosy przed nadmierną temperaturą. Pamiętajmy też, że lokówkę i prostownicę używamy wyłącznie na suche kosmyki.

Podcinanie

Zwieńczeniem regularnej pielęgnacji jest okresowe podcinanie włosów, by usunąć rozdwajające się końcówki. Nie wyglądają one estetycznie, a ponadto z czasem, uszkadzają włos na całej długości.

Jeśli mimo zastosowania odpowiedniej diety, zmiany stylu życia na zdrowszy i przestrzegania reguł prawidłowej pielęgnacji Twoje włosy pozostawiają wiele do życzenia, warto udać się do specjalisty, czyli trychologa. Zajmuje się on oceną stanu zdrowia na podstawie kondycji kosmyków. Dzięki odpowiednim badaniom stwierdzi czego brakuje naszemu organizmowi i zaleci postępowanie, które przywróci blask nie tylko naszym włosom, ale i całemu ciału.

24
01.2018

Każdy, kto choć raz próbował zrzucić zbędne kilogramy wie, że nie jest to łatwy proces. Wymaga bowiem dyscypliny, wytrwałości, cierpliwości i oczywiście sporej motywacji. A i tak często trudno o zadowalające efekty lub są one krótkofalowe. Jak więc schudnąć raz na zawsze? Oto kilka wskazówek, które pomogą osiągnąć upragniony cel.

Realny cel

Na wstępie zastanów się, ile chcesz schudnąć i w jakim czasie. Weź pod uwagę możliwości swoje i swojego organizmu. Najzdrowiej jest chudnąć do jednego kilograma tygodniowo. Nie zakładaj więc wyższego wyniku. Jeśli planujesz pozbyć się dużej nadwagi, rozbij jej gubienie na mniejsze etapy. Dzięki temu łatwiej będzie Ci utrzymać motywację przez dłuższy czas.

Strategia to podstawa

Zastanów się, co jest przyczyną twojej nadwagi i jakie kroki musisz podjąć, by się jej pozbyć. Czy będzie to zmiana diety, ograniczenie ilości spożywanego jedzenia czy może większa ilość ruchu? Zastawów się, co będzie najlepsze dla Ciebie. Etap tworzenia strategii to też dobry moment na wizytę u dietetyka, który pomoże wprowadzić nam odpowiednie zmiany w jadłospisie i dostosuje działania do naszego stylu życia tak, by proces odchudzania był dla nas jak najłagodniejszy.

Znajdź przyczynę

Ten etap wymaga szczerej rozmowy ze sobą. Zastanów się, jakie popełniasz błędy w codziennym żywieniu i ogólnym stylu życia. Może za mało się ruszasz, masz słabość do słodyczy, gazowanych napojów, zbyt dużych porcji czy fast foodów? Wszystkie niezdrowe nawyki wypisz na kartce. Je także warto przedstawić dietetykowi, który obmyśli plan, jak w ich miejsce wprowadzić prozdrowotne działania.

Wsparcie

Wsparcie innych to jeden z najsilniejszych motywatorów. Powiedz więc o swoim planie najbliższym osobom i poproś, by dopingowały Cię w działaniach na drodze do sukcesu. Możesz też poszukać kompanów na portalach społecznościowych czy na forach. Kontakt z ludźmi, którzy zmagają się z tym samym problemem działa niezwykle motywująco.

Bądź cierpliwy i wytrwały

Nie łudź się, że schudniesz tydzień. Długo pracowałeś na te nadprogramowe kilogramy, więc nie ma co się oszukiwać, że pozbędziesz ich się w mgnieniu oka. Każdy organizm na zmiany żywieniowe i nową dawkę ruchu reaguje inaczej. Jedni zaczynają ekspresowo chudnąć, inni potrzebują czasu, by ciało zareagowało na podjęte działania. Jedno jest pewne, o ile będziesz systematyczny i nie zboczysz z raz obranej ścieżki, efekt nadejdzie wcześniej lub później. Nie zniechęcaj się i pracuj rzetelnie.

Wiedz, po co to robisz

Spisz na kartce wszystkie powody, dla których chcesz zrzucić wagę i czytaj ją sobie w momentach zwątpienia. To pozwoli utrzymać motywację i uchroni Cię przed potknięciami.

Nie zniechęcaj się

Jeśli już jednak zdarzy Ci się wpadka np. odpuścisz trening, zjesz ciastko czy skusisz się na pizzę, nie załamuj się i przede wszystkim nie wywołuj u siebie poczucia winy. Trudności się zdarzają, a nauka nowych nawyków to niełatwa sprawa. Najważniejsze to po każdej porażce zebrać się jak najszybciej i ruszać dalej w kierunku celu.

Może problem tkwi głębiej

Jeśli próbujesz schudnąć po raz enty w życiu, bardzo możliwe, że przyczyna twojej nadwagi może tkwić głębiej. Nadmiernym jedzeniem zjadamy problemy, z których często nie zdajemy sobie sprawy. W takiej sytuacji, warto porozmawiać ze specjalistą. Najlepszym wyborem będzie wizyta u psychodietetyka, osoby, która nie tylko pomoże ustalić odpowiednią dietę, ale też udzieli niezbędnego wsparcia psychicznego i lepiej zdiagnozuje przyczynę otyłości. Pomoże też zmienić schematy myślowe, które nakłaniają Cię do niekontrolowanego jedzenia.

30
11.2017

Zawód dietetyka cieszy się w Polsce coraz większą popularnością, a to ze względu na rosnący trend zdrowego stylu życia. Większość osób stara się obecnie dbać o swoje zdrowie, stosując odpowiednią dietę i wykonując ćwiczenia fizyczne. Wiele z nich sięga po rady profesjonalistów, by móc uzyskać jak najlepsze wyniki. Jeśli ty też zastanawiasz się, czy warto wybrać się do dietetyka, to w dzisiejszym artykule przybliżymy Ci, czego możesz spodziewać się po tego typu konsultacji.

Dietetyk, choć lekarzem nie jest, często jest podobnie postrzegany. Jemu również trzeba opowiedzieć o swoich ewentualnych problemach żywieniowych i być przygotowanym na ich analizę. Ze względu na ten strach przed oceną lub opowiadaniem o swoich słabościach, wiele osób może odczuwać opór przed wizytą u dietetyka. Zupełnie bezpodstawnie. Należy pamiętać, że ekspert od żywienia podobnie jak lekarz, nie ma prawa nas oceniać. Jego zadaniem jest zrozumieć nasz problem i pomóc go nam rozwiązać.

Wybór specjalisty

Zanim udamy się na wizytę, znajdźmy odpowiedniego specjalistę. W dobie Internetu sprawdzenie jego kompetencji jest dość proste. Możemy też podpytać znajomych, którzy korzystają z sług dietetyka. Wizyta u eksperta od żywienia zazwyczaj jest prywatna. Na refundację mogą liczyć osoby ze zdiagnozowaną otyłością, chorobami wymagającymi specjalistycznego żywienia lub zaburzeniami żywieniowymi. Standardowa konsultacja trawa od 40 do 60 minut.

Co trzeba ze sobą zabrać?

Przed wizytą warto przygotować kilka ważnych informacji na swój temat, dzięki którym dietetyk sprawniej wykona swoje zadanie. Po pierwsze, należy sporządzić 3-dniowy dzienniczek żywienia, w którym zanotujemy wszystko, co zjedliśmy i wypiliśmy przez ten czas. Należy uwzględnić gramatury lub posłużyć się inną, czytelną miarą. Najlepiej zanotować sposób odżywiania z dwóch dni roboczych i jednego wolnego.

Po drugie, należy zabrać ze sobą wszelkie wyniki badań, jakich dokonywaliśmy na przestrzeni ostatnich 6 miesięcy. Obejmuje to badania krwi, moczu, hormonalne, specjalistyczne itd. Trzeba też sporządzić listę leków i suplementów, jakie przyjmujemy łącznie z ich dawkami.

Po trzecie, spiszmy sobie ewentualne pytania, które chcielibyśmy zadać specjaliście, by ich nie zapomnieć.

Przebieg wizyty

Na wstępie dietetyk przeprowadzi z nimi wnikliwy wywiad żywieniowy, by poznać cel wizyty i nasze motywacje do zmiany stylu życia. Ponadto zada pytania dotyczące sposobu jedzenia, stylu życia, ilości aktywności fizycznej, pracy, organizacji żywienia w domu, naszych nawyków żywieniowych, preferencji smakowych czy stosowanych diet.

Następnie specjalista przeanalizuje dane, które przynieśliśmy ze sobą. Później dokona pomiarów. Zostaniemy zważeni, zmierzeni w obwodach, a specjalistyczne urządzenie dokona procentowych pomiarów składu naszego ciała (zawartości tkanki tłuszczowej, mięśniowej i wody).

Końcowym elementem jest ustalenie strategii dietetycznej, łącznie z jadłospisem, sposobem odżywiania i zalecaną ilością aktywności fizycznej. Na tym etapie jest też miejsce na pytania pacjenta. Na koniec ustala się termin kolejnej wizyty kontrolnej i ewentualnie korygującej dotychczasowe poczynania.

31
10.2017

W dzisiejszych czasach kontrolowanie swojej diety i codziennych nawyków żywieniowych stało się normą. Moda na szczupłą sylwetkę nie przemija, a do tego dochodzi promowanie zdrowego stylu życia przejawiającego się racjonalnym odżywieniem oraz aktywnością fizyczną. I nie ma w tym nic złego. Wiadomo przecież, że odpowiednie pokarmy i ruch wpływają korzystnie na nasze samopoczucie, dodają energii i są źródłem witalności. Nie wszyscy jednak potrafią racjonalnie podchodzić do jedzenia. Coraz częściej mamy do czynienia z osobami, które są tak skupione na tym aspekcie życia, że wszystko inne przestaje mieć znaczenie. Pojawiają się zaburzenia odżywiania, które potrafią być katastrofalne w skutkach. Oto najważniejsze ich rodzaje.

Anoreksja

Anoreksja zwana jest także jadłowstrętem psychicznym. Polega na drastycznym ograniczeniu codziennej porcji żywnościowej. W skrajnych przypadkach anorektyczki w ogóle przestają jeść. Chora pragnie przede wszystkim schudnąć, ale nawet kiedy osiągnie upragnioną wagę, nie potrafi wrócić do normalnego jedzenia. Paraliżuje ją ciągły strach przed przytyciem. Na rozwój anoreksji wpływają zarówno czynniki środowiskowe, psychiczne, jak i społeczne oraz kulturowe.

Bulimia

To zaburzenie charakteryzuje się napadami kompulsywnego objadania się, w trakcie których osoba chora zjada ponadprzeciętną ilość jedzenia aż do momentu, kiedy nie jest w stanie nic więcej w siebie zmieścić. Po takim epizodzie następuje oczyszczenie, polegające na łykaniu tabletek przeczyszczających, wymiotowaniu bądź w mniej skrajnych przypadkach intensywnej aktywności fizycznej, by spalić nadmiar pochłoniętych kalorii.

Ortoreksja

Jest to zaburzenie polegające na nakładaniu sobie coraz większych restrykcji żywieniowych, co w konsekwencji znacznie zawęża pulę „bezpiecznych” produktów. Osoby zmagające się z tą chorobą wnikliwie czytają etykiety, decydują się na bardzo mało urozmaicone diety, które mogą prowadzić do niedoborów odżywczych, a także nadmiernej utraty wagi.

Jedzenie kompulsywne

W opozycji do anoreksji, bulimii i ortoreksji występuje inna gama zaburzeń, polegająca na nadmiernym objadaniu się, ale nie towarzyszą temu zachowania kompensacyjne, jak to ma miejsce np. w bulimii. Tego typu zaburzenia często określa się mianem uzależnienia od jedzenia, gdyż osoby na nie chorujące spożywają zbyt duże ilości pokarmów wątpliwej jakości. Przyczyną objadania się są często problemy emocjonalne lub niepowodzenia życiowe. Osoba dzięki jedzeniu łagodzi swoje wewnętrzne napięcie i zaspokaja głód emocjonalny. Konsekwencją jedzenia kompulsywnego najczęściej jest nadwaga, a nawet otyłość.

Jak sobie radzić z zaburzeniami odżywiania?

Zaburzenia odżywiania to bardzo złożone dolegliwości, które wymagają kompleksowego leczenia. Wszystkie one wynikają z problemów psychicznych i emocjonalnych, dlatego by się z nimi uporać, należy podjąć leczenie psychologiczne, a często również psychiatryczne. Dobrym pomysłem w przypadku podejrzenia problemów z jedzeniem jest wizyta u psychodietetyka, który specjalizuje się w diagnozowaniu dolegliwości i przeciwdziałaniu zaburzeniom odżywiania. Osoba ta w profesjonalny sposób oceni problem pacjenta oraz skieruje go na odpowiednie leczenie. Pomoże także wypracować nowe nawyki żywieniowe oraz zaproponuje zdrowe sposoby radzenia sobie ze stresem, napięciem i problemami emocjonalnymi.

29
09.2017

Diagnoza stanu zdrowia organizmu człowieka zatacza coraz szersze kręgi. Obecnie już nie tylko możemy dowiedzieć się czy coś nam dolega czy nie na podstawie standardowej wizyty u lekarza i badań morfologicznych, ale także obserwując stan naszej skóry, paznokci czy nawet włosów. Nauka zajmująca się analizą zdrowia na podstawie kondycji włosów i skóry głowy to trychologia. Dziedzina ta cieszy się coraz większym uznaniem, a zapotrzebowanie na trychologów rośnie.

Okazuje się, że nasze włosy to dla wprawionego eksperta otwarta księga, z której można wyczytać różne dolegliwości i problemy zdrowotne. By tego dokonać, używa się specjalnego narzędzia, trychoskopu, który powiększa obraz włosa od 60 do nawet 1000 razy. Po tak dogłębnej obserwacji stan naszego zdrowia nie będzie dla trychologa żadną tajemnicą.

Co można wyczytać z włosa?

Badanie trychologiczne polega na obserwacji łuski włosa oraz jego rdzenia, a także skóry głowy. Trycholog ocenia stan zarówno starych włosów, jak i nowych. Sprawdza też, czy długość poszczególnych faz życia włosa jest odpowiednia. Na tej podstawie może stwierdzić różnego typu schorzenia.

Pierwsza grupa dolegliwości, jaką można wyróżnić dotyczy przypadłości wynikających z zaburzenia równowagi procesów zachodzących w organizmie. Są to między innymi problemy z tarczycą, zachwiania hormonalne, problemy z jelitami i trawieniem, cukrzyca, anemia oraz niedobory odżywcze spowodowane zła dietą.

Druga kategoria to schorzenia dotyczące bezpośrednio skóry głowy np. łupież, łuszczyca, łokotowe zapalenie skóry.

Ponadto trycholog wykonuje analizę rdzenia włosa oraz analizę pierwiastkową, na podstawie, której może stwierdzić stopień wysycenia włosa niezbędnymi składnikami odżywczymi. Dzięki tym informacjom jest w stanie zalecić nam zmiany dietetyczne, które wesprą funkcjonowanie organizmu oraz zapewnią zdrowy i piękny wygląd naszej czuprynie.

Jak wybrać dobrego trychologa?

By wizyta przyniosła jak najwięcej korzyści, warto postawić na sprawdzonego specjalistę. Zanim się więc do niego wybierzemy, dobrze jest popytać znajomych o opinie czy sprawdzić daną osobę w Internecie. Sprawdźmy czy posiada odpowiednie wykształcenie, czyli skończone studia z trychologii oraz bogate doświadczenie. Ważne są również specjalistyczne certyfikaty sprzętu, którym specjalista się posługuje. Jeśli wszystkie te elementy się zgadzają, możemy być pewni, że trafiliśmy na profesjonalnego specjalistę.

27
09.2017

Oczywiście pierwszą i niezaprzeczalną podstawą wykonywania zawodu pedagoga jest odpowiednie wykształcenie. Przyszły kandydat na to stanowisko musi ukończyć studia z pedagogiki i otrzymać uprawnienia pedagogiczne.

Wybierając się na ten kierunek, mamy do wyboru liczne specjalności. Znajdują się wśród nich pedagogika przedszkolna i wczesnoszkolna, pracy czy resocjalizacyjna, a także pedagogika nauczycielska.

Bez względu na to, jaką specjalność wybierzemy, dobrze się jest wcześniej zastanowić czy posiadamy niezbędne dla tego zwodu cechy. W byciu pedagogiem bowiem nie liczy się wyłącznie wiedza, ale przede wszystkim umiejętności miękkie ułatwiające pracę z ludźmi, która stanowi istotę tego zawodu. Osobom zastanawiającym się nad podjęciem tych studiów, przedstawiamy więc najważniejsze cechy dobrego pedagoga, a takim przecież każdy student chciałby w przyszłości być.

Umiejętność refleksji i abstrakcyjnego myślenia

Te cechy przydają się przede wszystkim w pracy z dziećmi. Gwarantują nieustająco twórcze podejście oraz trafną analizę własnych działań, ich przyczyn oraz skutków.

Empatia

Bez niej nie ma mowy o pracy z ludźmi. Umiejętność wczuwania się w cudze położenie oraz współodczuwanie są niezbędne w owocnym kontakcie z drugą osobą.

Cierpliwość i wytrwałość

Potrzebne, by nie zniechęcać się, gdy nasze działania nie przynoszą szybkich efektów. Pomagają także w pracy z dziećmi, osobami starszymi i niepełnosprawnymi.

Kreatywność

Wbrew pozorom zawód pedagoga jest bardzo kreatywny. Osoba na tym stanowisku musi nieustannie poszukiwać nowych inspiracji, organizować nieszablonowe zajęcia dla swoich podopiecznych i znajdować alternatywne rozwiązania problemów.

Autentyczność

To cecha, bez której pedagog się nie obędzie. Zwłaszcza praca z dziećmi jej wymaga, gdyż najmłodsi szybko wyczuwają fałsz i manipulacyjne do nich podejście. Bardzo ważne jest więc, by w kontakcie z nimi pedagog był jak najbardziej sobą.

Odporność psychiczna

Nie ma co kryć, że zawód pedagoga to obciążająca profesja, która grozi szybkim wypaleniem zawodowym. Trzeba więc nauczyć się zminimalizować emocjonalne zaangażowanie w problemy innych, a przede wszystkim utrzymywać równowagę między życiem prywatnym a zawodowym.

Dojrzałość emocjonalna

Pozwala na niebranie do siebie reakcji podopiecznych oraz umożliwia odpowiednie podejście do ludzi, które wspiera ich rozwój, a nie jest przerzucaniem na nich swoich własnych problemów.

Wśród pozostałych cech warto wymienić także poczucie sprawiedliwości, umiejętność aktywnego słuchania, samoświadomość, zdolności przywódcze (szczególnie gdy pracujemy z grupami) oraz akceptacja siebie i innych.

28
07.2017

W czasach, gdy studia wyższe kończy coraz więcej młodych ludzi, samym tytułem magistra coraz trudniej wyróżnić się na rynku pracy. Co bardziej przedsiębiorczy studenci inwestują więc w kursy doszkalające, zdobywają certyfikaty potwierdzające ich umiejętności praktyczne i zatrudniają się w firmach na co najmniej kilka praktyk oraz staży. Jedną z coraz częściej wybieranych możliwości są także studia podyplomowe. Dlaczego? Kiedy najlepiej się na nie zdecydować?

Studia podyplomowe to oferta kształcenia przeznaczona dla osób posiadających już kwalifikacje pierwszego stopnia, a więc ukończone przynajmniej studia pierwszego stopnia. Zwykle młodzi ludzie decydują się na nie po uzyskaniu tytułu magistra, jednak rozpoczęcie ich tuż po zakończeniu licencjatu (albo równorzędnych studiów inżynierskich) to także wcale nie tak rzadka praktyka.

Powód? Po to, by pogłębiać wiedzę specjalistyczną. Studia podyplomowe istnieją po to, by zgłębiać wybrany aspekt dziedziny będącej przedmiotem zainteresowania na studiach wyższych. Można zatem ukończyć polonistykę i zdobyć uprawnienia do nauczania języka polskiego w szkole, a następnie ukończyć podyplomówkę z logopedii, by pracować z dziećmi przy leczeniu wad wymowy. Logopedia jest bowiem bardziej specjalistycznym zagadnieniem, które jednak w znacznej mierze opiera się na wiedzy z zakresu językoznawstwa, głównego działu wiedzy polonistycznej. Podobnie rzecz ma się np. z pedagogiką. Studia z pedagogiki można rozszerzyć o studia podyplomowe np. z doradztwa i poradnictwa zawodowego z metodyką przedsiębiorczości. Oferta takich studiów kierowana jest do absolwentów, którzy swoją przyszłość widzą w pracy z młodymi ludźmi wkraczającymi na rynek pracy albo z bezrobotnymi wymagającymi aktywizacji zawodowej. Mowa o zawodzie doradcy zawodowego.

Dlaczego jeszcze warto podjąć studia podyplomowe? Dlatego, że wiele zawodów wymaga ciągłego doszkalania i aktualizowania wiedzy. Raz zdobyte informacje podczas studiów nie wystarczają na kilkadziesiąt lat pracy w zawodzie. Zmieniają się realia wokół nas, zmienia się prawo, zmieniają się pokolenia, a wraz z nimi mentalność, podejście do życia. I tu ponownie możemy posłużyć się przykładem pedagoga. To, czego uczono na studiach 30 lat temu na pewno nie da się już zastosować do współczesnej młodzieży. Pedagodzy muszą więc stale aktualizować swoją wiedzę, a studia podyplomowe dają im tę możliwość.

Poza tym studia podyplomowe mogą być sposobem na zmianę dotychczasowych kwalifikacji zawodowych. Dzisiejszy rynek pracy wymaga ogromnej elastyczności. Badania pokazują, że młodzi ludzie rozpoczynający obecnie karierę zawodową w ciągu całego swojego życia będą musieli zmieniać swoje kwalifikacje co najmniej 2-3 razy. Studia podyplomowe pozwalają zdobyć nowe umiejętności i uprawnienia w krótkim czasie (np. w rok), a jednocześnie kształcą w sposób kompleksowy, o wiele szerzej niż kilkudniowe kursy i szkolenia.

21
07.2017

Pedagogika jako kierunek studiów osobie niewtajemniczonej kojarzy się przede wszystkim z wychowywaniem i nauczaniem dzieci. Owszem, pedagogika przedszkolna i wczesnoszkolna to wśród kandydatów na studia bardzo często wybierany kierunek. Warto jednak wiedzieć, że pedagogika to o wiele rozleglejsza dziedzina. Spośród dostępnych specjalizacji możemy wybrać np. pedagogikę resocjalizacyjną – kierunek tyleż fascynujący, co wymagający i pełny wyzwań. Na czym polegają tego typu studia? Kto nadaje się na pedagoga zajmującego się resocjalizacją?

Pedagogika resocjalizacyjna jest dziedziną pochodną wobec pedagogiki specjalnej. Mówiąc w skrócie, zajmuje się nauczaniem oraz wychowywaniem osób niedostosowanych społecznie, o zaburzonych, odbiegających od normy zachowaniach. Narodziny tej dyscypliny są wyrazem postępu, jaki poczyniły współczesne społeczeństwa w podejściu do jednostek nieprzystosowanych. Pedagogika specjalna sama w sobie zakładała, że takie osoby należy izolować. Dopiero wykształcenie się nurtu pedagogiki integracyjnej pozwoliło nam dostrzec, że izolacja nie jest jedynym właściwym rozwiązaniem. Wielu ludzi można bowiem przywrócić do życia w społeczeństwie.

Czego uczy się student pedagogiki resocjalizacyjnej? Przede wszystkim diagnozowania przyczyn zaburzeń funkcjonowania społecznego człowieka oraz opracowywania adekwatnych metod postępowania z taką osobą. Uczy się pracy z wychowankiem w różnych środowiskach: ośrodkach penitencjarnych, profilaktyki oraz w środowisku otwartym. Student może więc znaleźć zatrudnienie w szkołach, młodzieżowych ośrodkach socjoterapii, zakładach specjalnych dla społecznie niedostosowanych i zakładach karnych i poprawczych, ośrodkach pomocy społecznej, policji, aresztach śledczych i zakładach karnych.

W procesie resocjalizacji zadaniem pedagoga nie jest przywrócenie jednostki do takiego stanu zdrowia psychicznego, społecznego i moralnego, jaki reprezentował przed „zejściem na złą drogę”. Z technicznego punktu widzenia nie jest to możliwe – osobność człowieka przecież stale się rozwija. Postawy, poglądy i wzorce zachowań wykształcają się u człowieka przez wiele lat, duże znaczenie mają przeżycia z dzieciństwa. Pewnych braków z tego okresu życia nie sposób uzupełnić w późniejszym czasie. Celem pracy z osobą niedostosowaną jest przywrócenie jej do normalnego funkcjonowania w sposób najlepszy z możliwych, ale bez presji na pełne przywrócenie. To dlatego praca pedagoga resocjalizującego jest naprawdę wielkim wyzwaniem.

Kto nadaje się na pedagoga pracującego z ludźmi wymagającymi resocjalizacji? Osoby, dla których praca to misja. Pedagogiem tego rodzaju może zostać tylko osoba otwarta na drugiego człowieka, umiejąca słuchać i rozmawiać, cierpliwa, opanowana i stanowcza jednocześnie.

29
05.2017

Związków między odżywianiem się a psychiką jest mnóstwo.

20
04.2017

Polskie społeczeństwo się starzeje, więc wzrasta zapotrzebowanie na gerontologów.

20
03.2017

Dietetyk to zawód przyszłości, który rozwija się już teraz. Co to oznacza?

16
02.2017

Olejek arganowy jest nazywany marokańskim złotem, a także płynnym złotem.

20
01.2017

Jeszcze do niedawna na hasło podolog, Polacy pytali ze zdziwieniem, co to takiego?

11
10.2016

Historia używania ziół do pielęgnacji skóry sięga zapewne starożytności

03
11.2016

Komórki macierzyste występują we wszystkich organizmach roślin i zwierząt

07
09.2016

Analityk pracy to osoba, której zadania polegają głównie na...

31
08.2016

Rynek pracy jest bardzo zmienny, jedne zawody znikają, a inne powstają

11
05.2016

Coaching to przede wszystkim narzędzie przydatne w rozwoju osobistym i zawodowym

05
04.2017

Podolog potrafi udzielić kompetentnych wskazówek dotyczących pielęgnacji skóry stóp

23
03.2016

Na świecie jest już ponad 2,1 miliarda osób zmagających się z nadwagą i otyłością

03
03.2016

Wizażystka to osoba zajmująca się profesjonalną aranżacją twarzy

10
02.2016

Trycholog to osoba, która dba, by Twoje włosy były grube i zdrowe

17
01.2016

Co trzeci człowiek zmaga się z otyłością albo nadwagą

03
12.2015

Terapeuta środowiskowy pracuje z osobami z zaburzeniami psychicznym

15
11.2015

Mediator to osoba zajmująca się rozwiązywaniem sporów pomiędzy zwaśnionymi stronami

10
10.2015

Pojęcie prewencja kryminalna oznacza zapobieganie przestępstwom

05
10.2015

Kosmetolog jest osobą, która w hierarchii zawodów zajmuje miejsce pomiędzy kosmetyczką a lekarzem specjalistą

30
09.2015

Szanowny Internauto, jest nam szalenie miło, że odwiedziłeś nasz blog.

27
09.2016

Najprościej mówiąc dietetyka to nauka, która dba o Twoje zdrowie

created by: Strony Internetowe Łódź